Gepost door: pharailde | augustus 14, 2008

Vakantieherinneringen (2 aug.)

Dag van vertrek.
Volgens de reisinformatie werden we ten laatste om 19 u. in de vakantiewoning in Rattenkirchen verwacht. We hadden lang getwijfeld of we reeds op vrijdag zouden vertrekken, een paar uur rijden en dan ergens in een hotel overnachten, of toch de zaterdag zelf. Vooruitziende mensen zoals we zijn (ahum, ahum), wachtten we natuurlijk tot einde juli (door de dingen des levens maar ook Gentse Feesten, weet u wel) om eens goed de route, en vooral het aantal kilometers, te bekijken en te besluiten dat het comfortabeler zou zijn om die bijna 900 km in twee dagen af te leggen, kwestie van op zaterdagochtend niet ontiegelijk vroeg te moeten opstaan. Uiteraard werd dat wel het geval want wie vindt er nu in volle hoogseizoen op woensdag nog logement voor zes personen voor de vrijdagnacht (en liefst zonder uren en uren het internet af te struinen).

Wij dus op zaterdag om vijf uur uit onze nest en om half zeven trokken we de voordeur achter ons dicht, slechts een half uurtje later dan voorzien, een hele prestatie voor ons. Om een uurtje slaap te winnen, hadden we beslist om pas te ontbijten tijdens de eerste stop (zo moesten we ook niet nog eerst afwassen). De zon scheen, het was kalm op de weg en kalm in de auto want de jongens vielen nagenoeg onmiddellijk in slaap: ze hadden er niet beter op gevonden dan gewoon de hele nacht voor hun pc te blijven zitten. Even voorbij Aken hielden we dan onze ontbijtstop (we hadden nog in België willen tanken maar toen bleek dat vanaf Leuven tot aan de grens geen enkel benzinestation te bespeuren viel – tenzij we net dat ene gemist hebben).

Op weg dan voor de tweede etappe. Als dit even vlot ging als het eerste stuk zag het er goed uit. Maar helaas, we waren nog maar drie, vier kilometer verder of we belandden in een file om enkele honderden meters verder volledig stil te staan. Luttele minuten later landde er een beetje verder een helikopter op de snelweg en baanden ambulances, brandweerwagens en politie zich een weg naar de plek des onheils. Gelukkig duurde het oponthoud slechts drie kwartier en reden we langs het einde van andermans vakantiedromen. Het stemt toch tot nadenken hoe je leven in een fractie van een seconde kan veranderen. Maar ondertussen hadden we toch wel even op een Duitse snelweg gelopen.

De rest van de reis verliep gelukkig voorspoedig, ondanks de talrijke wegenwerken, en om 18.30 u., exact twaalf uur na vertrek, reden we de oprit van ons vakantieverblijf op.
En wat een vakantieverblijf!
We waren gelogeerd in een oude pastorie, gebouwd tussen 1741 en 1766 en toen nog afhankelijk van het aartsbisdom Salzburg. In 1775 overnachtte er niemand minder dan de aartsbisschop van Salzburg (jawel, die aartsbisschop van Salzburg, de werkgever van Mozart) die de nieuwe kerk van Rattenkirchen kwam inwijden.
De priesters hielden er ook een boerderij, die in bedrijf was tot de jaren 1930. De pastorie zelf deed dienst tot de jaren 1960 waarna ze verkocht werd aan de familie van de huidige eigenaars en volledig gerenoveerd werd. Sinds 1968 is het een beschermd monument.

     
 

Wij hadden de volledige benedenverdieping ter beschikking, met een enorme inkomhal, een ruime living, een ruime keuken, een eetkamer, drie slaapkamers, een badkamer en een afzonderlijk toilet. Voor het eerst in al die jaren dat we samen op vakantie gaan, hadden wederhelft E. een even breed bed als thuis en hebben we dus heerlijk geslapen (meestal zijn de bedden zo’n 40 cm smaller, en dat is altijd wennen). De bedden van de kinderen, en dan vooral de matrassen, waren helaas van mindere kwaliteit. Ook een douche nemen was minder comfortabel dan thuis: douchen in bad (en vooral zonder douchegordijn) en kranen waarvan het ontzettend moeilijk was om de temperatuur te regelen. Maar ja, het was vakantie en die ongemakken zijn dan ook maar voor een korte periode. Bovendien doet het je vooral beseffen hoe comfortabel sommige zaken thuis wel zijn.

     

     

    

  

We mochten ook gebruik maken van de grote tuin, waardoor we dikwijls konden buiten eten, soms zelfs bij sterke wind waardoor onze maaltijd rijkelijk aangevuld werd met, wat ik vermoed, berkenzaadjes, die bij duizenden uit de bomen geblazen werden (helaas noopten de weersomstandigheden ons ook af en toe om de maaltijden binnen te nuttigen).

Advertenties

Responses

  1. Amai, dat ziet er wel geweldig uit.
    Leuk dat de heenreis toch redelijk vlot ging.

  2. […] (3 aug.) Hoog tijd voor nog wat vakantieherinneringen vooraleer ze door de gaten in mijn geheugen verdwijnen, of we al een volgende vakantie beginnen te […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: