Gepost door: pharailde | juni 30, 2008

Tuinfeest

Gisteren waren we rond de middag uitgenodigd op zomaar een feest. Geen verjaardag, geen trouw, geen jubileum. Neen, C. en J.M. hadden gewoon zin om bij het begin van de vakantie een aantal vrienden uit te nodigen om vooral gezellig samen te zijn.
En gezellig was het. Ze mochten gebruik maken van een eigendom van andere vrienden van hen in de buurt van Zottegem, en daar was het zalig vertoeven. Een bloementuin, met erachter een groot grasveld met zwembadje, trampoline, glijbaan, klimboom en dan nog meer dan genoeg plaats om dertig á veertig man te zetten.
De jeugd (variërend in leeftijd van drie, vier jaar tot twintig) had de tijd van zijn leven. Ook al kende niet iedereen elkaar, er werd gebadmintond, met de bal gespeeld, gebabbeld, gesprongen, getafelvoetbald en on top of the bill: elkaar nat gemaakt. Het duurde niet zo heel lang of al dat jong geweld was doorweekt tot op hun vel (bespoten met waterpistolen, overgoten met emmers, in het zwembad gegooid), uiteraard allemaal met kleren aan. De temperatuur werkte op dat vlak gelukkig goed mee, want toen we huiswaarts gingen, waren ze grotendeels opgedroogd (en veroorzaakten ze geen overstromingen meer in de auto).
Wij, volwassenen, hebben, hoe kan het anders, grotendeels gekletst (en lekker gegeten en gedronken). Met D. en G., vrienden die wederhelft E. al heel lang kent, met mensen die we nog nooit gezien hadden, met mensen die we lang geleden ook wel eens op een feest tegen het lijf liepen (wisten zij ons te vertellen, ikzelf kon mij hen niet meer voor de geest halen). In de loop van de namiddag hebben we dan toch ook even onze benen gestrekt voor een korte wandeling in de prachtige omgeving.

Waarmee ik evenwel geen rekening gehouden had, was de zon. Toen we ’s ochtends vertrokken, zat de hemel onder een dik wolkendek en dacht ik totaal niet aan dingen zoals zonnecrème. En ik ging er onbewust van uit dat er wel parasols of zo zouden zijn, indien de zon doorbrak. Niet dus. Bovendien speelde de zon zeer regelmatig verstoppertje met de wolken, zodat ik nooit echt lang in de zon zat (gelukkig maar, want zoals u inmiddels weet, kan ik daar niet echt tegen). Groot was mijn verbazing dan ook toen we tegen het einde van de dag meer en meer mensen een rodere tint zagen krijgen. Inclusief dochter M. en ikzelf. Het toppunt was zelfs dat een deel van mijn rechterbovenarm wat rood zag, ondanks het feit dat ik lange mouwen aanhad, maar weliswaar iets voileachtigs. Mijn lippen hebben het meeste te lijden, de rest is eigenlijk wel goed te doen.

Toen we dan rond negen uur terug naar huis reden, hadden we een bijzonder aangename en luie dag achter de rug. Maar moe dat we waren, zo van dat nietsdoen. Niet te geloven.

Advertisements

Responses

  1. Weet je wel zeker dat ze toestemming hadden om de eigendom van een ander te gebruiken? Want dat is tegenwoordig een rage onder de jongeren hè, in iemands anders zwembad gaan duiken als de eigenaars niet thuis zijn.

    Plezant hè, zulke feestjes (vooral als het op een ander is)

  2. @ Zapnimf – Jazeker hoor, ze hadden het slim aangepakt en gewoon de eigenaars ook uitgenodigd 😉


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: