Gepost door: pharailde | juni 28, 2008

Definitief

De deur is dichtgevallen. Definitief.
Officieel toch. We zijn uiteraard nog steeds welkom om eens goeiedag te komen zeggen, werd ons verzekerd.
Door de directie en door de leerkrachten.
Van de school van dochter E. (en van zoon J. en van zoon S.W. en van dochter M.).
Gisteren was haar allerlaatste schooldag op de lagere school.
En na zestien jaar dus ook voor ons een afscheid. Hoewel we in het laatste jaar bijna niet meer op school kwamen. We werden moderne ouders en zetten haar vlakbij school uit de auto. Dat was vroeger wel anders: auto ergens parkeren en met de kinderen (eerst een, dan twee, dan drie, dan vier, dan weer drie, weer twee, weer een) mee naar binnen, naar de klas, in de mappen nakijken waarmee ze bezig zijn in de klas, lezen in het verslagboek van de praatronde waarover ze verteld hebben, groepsprojecten bekijken, een babbelke slaan met de juf of met andere ouders. En als er ’s ochtends geen tijd genoeg was, probeerden we dat ’s avonds te doen.

Donderdagavond trokken we met heel ons bende naar de proclamatie en afscheidsreceptie. Vermits het mooi weer was, werden we verwelkomd op de kleurrijk versierde speelplaats.

We kregen de nodige speeches en afscheidswoorden. 
Van de directie en van een van de leerkrachten. Van de kinderen kregen we te horen wat ze zich nog herinnerden van hun negen jaar op school (ik wou hier nog de tekst van dochter E. opschrijven, maar ik mocht niet, ze vond hem niet goed genoeg).

Na de speeches was het tijd voor de uitreiking van de getuigschriften en de rapporten van de vierentwintig zesdejaars. Ja inderdaad, slecht 24 zesdejaars, ik schrok er zelf wat van dat het er zo weinig waren. Maar hun school is een Freinetschool en daar wordt enerzijds het aantal leerlingen beperkt en anderzijds wordt gewerkt met graadklassen of leefgroepen. De hoogste leefgroep telde jaren drie klassen, en daar moeten dus ook de kinderen van het vijfde leerjaar bijgeteld worden.
Bij de uitreiking hoort natuurlijk ook een kus van de juf.

En toen was het tijd voor een kleine receptie en vooral nog een klapke met leerkrachten en andere ouders. Eén keer raden waarover de gespreksonderwerpen gingen. Juist, de kinderen.

Om het einde van het schooljaar te vieren zijn we na de receptie nog een hapje gaan eten met de kinderen in de Ankara, ons vertrouwd Turks restaurant. Ook de resultaten mogen er best wezen. Dochter E. ontving net haar getuigschrift en had een goed resultaat. Ook de jongens kwamen thuis met een mooi A-attest. Nu is het nog in spanning afwachten tot dinsdag voor de uitslag van dochter M. Dat ze een tweede zittijd heeft, weet ze wel al, nu is het vooral spanning over het aantal vakken.
Het etentje was heel gezellig en eindigde zowaar in het ophalen van herinneringen van toen ze veel kleiner waren: welke boeken favoriet waren, welke televisieprogramma’s (en wat een verschil met nu reeds: toen dochter M. kleuter was, bestond het aanbod vooral uit Tiktak en Samson, en dat op een beperkt aantal uitzenduren, nu is, denk ik, het kinderaanbod ongeveer de klok rond), welke spelletjes (o.m. naspelen van Pokémon) en vooral hoe ze ons in de luren gelegd hebben met geleende gameboys (van ons mochten ze dat niet kopen, we vonden een pc in huis al meer dan voldoende, daar werd al genoeg over gezaagd). Ik genoot van de avond.

Op vrijdagochtend trok ze dan echt de laatste keer naar hun school. Ik weet dat ik daar misschien wat te veel over doorboom, maar ik realiseerde me dat we nu eenentwintig jaar samen zijn en dan vormden die zestien jaar lagere school toch wel een substantieel deel van onze leefwereld.

Nu, die sentimentaliteit op dat vlak leeft vooral bij mij. Docher Dochter E. is maar wat blij dat ze de lagere school achter zich kon laten. De laatste tijd was ze daar helemaal niet gelukkig meer en ze hoopt nu echt op een nieuwe start in het middelbaar onderwijs.
Ze vroeg mij dan ook of ik aub haar tekening hier wou zetten. En waarom zou ik haar dit kunnen weigeren?

And for the record: deze ochtend in het Administratief Centrum dan eindelijk haar elektronische identiteitskaart gaan afhalen (moest al enkele weken geleden in orde gebracht zijn). Onze twaalfjarige heeft nu ook haar identiteit.


Responses

  1. Een klein foutje ontdekt tussen de laatste fotookes. Ik laat je zo vrij om het zelf te zoeken.
    Wat je er niet hebt bijgeschreven is dat ik en mijn o zo lieve broertjes nog gevoetbald hebben. Dat is namelijk ook belangrijk want het was mijn laatste keer!

  2. Och, ik heb ook nogal doorgeboomd over die laatste lagere schooldagen van mijn zoon 🙂 Voor hem was het ook tijd dat hij de volgende stap kon zetten, en ik vind dat zelf ook, maar het afsluiten van een periode moet toch met de nodige reflectie gepaard gaan, niet? Wat weemoed hoort erbij.

    Proficiat voor de goede resultaten, en hopelijk valt die tweede zit wat mee!

  3. Een hoofdstuk afsluiten geeft vaak een dubbel gevoel, vind ik. Enerzijds zijn er heel wat mensen die je niet of niet vaak meer zal ontmoeten en anderzijds komen er weer nieuwe contacten bij. Nog twee jaar en ik neem ook afscheid van de lagere school. Ik zal er een dertien jaar vertoefd hebben. Maar ook hier is het begeleiden van de kinderen tot op de speelplaats niet meer wat het vroeger was. Ik vind het in ieder geval een heerlijk zorgeloze tijd als je bedenkt wat je nog te wachten staat/kan staan.

  4. Dat hoor je wel meer, dat die zesdejaarsen het beu zijn. Raar vind ik dat.
    Goh, ik stond daar ook op een proclamatie van zoonzap (meestal mag ik met de appelsiensap op een plateauke rondgaan), maar nadat we eventjes informeerden hoe de kinders het hadden gedaan, verdween dat onderwerp toch wel hups naar de achtergrond. De trouw van een collega, vandalenstreken die dag van de zesdeklassers op een speeldag en hoe lekker of just niet de witte wijn was, daarover ging het bij ons.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: