Gepost door: pharailde | juni 26, 2008

Buiten eten

Buiten eten, gewoonweg zalig is dat. Wij doen dat dan ook graag en regelmatig.
Dit wil zeggen, als de zon/schaduwstanden en de temperatuur (ook al eten we dikwijls buiten als het wat fris is, gewoon een extra trui) goed zijn. In de praktijk is dat vooral het ontbijt (in het weekend) omdat we dan genieten van de schaduw van enkele bomen in de buurt. Het middagmaal is al veel moeilijker. Dan blaakt het terras immers in de middagzon. Bij felle zon en felle wind eten we binnen want dan waait de parasol weg. Als we de parasol kunnen gebruiken of als het bewolkt is, eten we buiten. Het avondmaal is ook meestal buiten, want dan profiteren we van de schaduw van de muur van onze buren.

Wat we niet hebben, zijn tuinmeubelen. En neen, u moet niet denken dat wij elke keer picknicken op de grond. We doen gewoon de schuifdeur helemaal open, nemen met twee de tafel – soms zelfs al volledig gedekt, met volle glazen – en hup, drie tellen later staat ze op het terras. Vervolgens de stoelen en we tafelen gezellig buiten! En als we aan tafel zitten en het begint te regenen, is in een, twee, drie de omgekeerde beweging gemaakt.
Wreed gemakkelijk en het heeft toch wel enkele voordelen.
Ten eerste is dat goedkoop: we moeten geen tuinmeubelen kopen. Ten tweede moeten we geen overwinteringsplaats voorzien. En ten derde zijn we lui: nu moeten we nooit ofte nimmer tuinmeubelen afkuisen of afdrogen na bv. een regenbui.

Zoals je inmiddels wel gemerkt hebt, ben ik niet echt een zonneklopper, en eten in de zon doe ik al helemaal niet graag. Over enkele jaren moet dat probleem met die parasol ook opgelost geraken, want we zijn van plan om dit najaar in de tuin een boom – een es – aan te planten. Eigenlijk was dit vorige herfst al het plan. Ik ging ervan uit dat we naar een kwekerij gingen langslopen om een exemplaar te kiezen. Maar toen passeerden we ergens langs een gevel waar enkele piepjonge esjes zomaar in het wild opgeschoten waren. En toen heeft wederhelft E. er een meegenomen en thuis in een bloempot geplant (in de tuin kon nog niet want daarvoor moest eerst nog ‘wat’ opgeruimd worden). En toen liet dat esje zijn blaadjes hangen en was het afwachten tot de lente. En toen werd het lente en kwam het esje weer tot leven en kreeg allemaal nieuwe blaadjes. En toen kwamen de slakken en is er geen esje meer.
En nu is het genoeg. Volgende herfst gaan we naar een boomkwekerij een es van al wat formaat kopen. Ik wil nog genieten van het begrip ‘boom’ en van schaduw op het terras voor ik helemaal versleten en dement ben. Zeg dat ik het gezegd heb.

Advertenties

Responses

  1. Zo leuk zeg, gewoon hup met tafel en al naar buiten! Zalig gewoon! Veel gemakkelijker dan tuinmeubelen, helemaal mee eens 🙂

  2. Niks van. Wat doe je als je alleen bent? Krijg jij die tafel dan naar buiten?
    Geef mij maar iets dat er al staat als ik honger heb. Buiten eten is hier ook een van de geneugtes des leven.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: