Gepost door: pharailde | mei 23, 2008

Samen in de file

Ik voel me een beetje zombie vandaag.

Gisteravond moesten we voor een opdracht voor het werk in Antwerpen zijn. Het beginuur op de uitnodiging was acht uur.
Dus werd besloten om een ruime marge te nemen en om vijf uur in Gent te vertrekken. Dat zou ons de dan de tijd geven om nog iets tussen de kiezen te steken en op het gemak alles klaar te zetten.
Door die marge waren we mooi op tijd. We arriveerden waar we moesten zijn om tien voor acht! Bijna drie uur voor een rit van Gent naar Antwerpen, waarvan twee en een half uur fileleed vanaf Sint-Niklaas! Maar we waren op tijd! Evenwel niet meer om iets te eten. Dat zouden we na afloop dan wel doen. Gelukkig was de andere equipe met al het materiaal al een uur eerder vertrokken, zodat zij de boel konden opstellen, anders was er misschien toch wel een probleempje geweest. Een kleintje zo.

Na afloop dan de boel opgeruimd en op zoek naar een eetgelegenheid in de buurt. We wisten dat er in de buurt enkele restaurantjes waren. Alleen zijn die er niet op voorzien om tegen de klok van elven nog hongerige magen te voeden: de heringerichte interieurs (lees tafels op elkaar, of stoelen omgekeerd op de tafels) waren zeer duidelijk in de boodschap “hier valt niets meer te beleven”. Omdat we nu ook geen zin hadden om door heel Antwerpen te dwalen (we waren eigenlijk ook wel een heel klein beetje moe, zo aan het werk sinds half negen ’s ochtends), zijn we maar naar Gent vertrokken, om uiteindelijk iets over twaalven thuis te komen.
Oh ja, bij het naderen van de Kennedytunnel stond ons hart even stil: overal lichten en colonnes vrachtwagens. File! Hellep! Maar gelukkig is de oprit vanuit de stad zo dicht bij de tunnel dat het niet echt lang geduurd heeft (wel pech voor degenen op de ring).
Leve werken aan de Kennedytunnel (en jazeker, we zijn er ons zeer goed van bewust dat dit voor ons eenmalig maar voor veel te veel mensen dagelijkse kost is. Bij dezen dus veel sterkte gewenst)

Advertenties

Responses

  1. Klinkt zo herkenbaar! Ik ben ooit eens met een groep collega’s (ondertussen ex-collega’s) na een concert en receptie zonder veel hapjes door Tongeren moeten gaan zwerven op zoek naar iets eetbaars. Uiteindelijk na een uur rondwandelen hebben we één frietkot gevonden. Ik hoef niet te zeggen dat we een serieuze bestelling hadden zeker? 🙂

  2. Om van Antwerpen naar Gent te rijden reken ik één uur.
    Van meer zou ik mijn vitessenpook van ergernis beginnen opeten.
    Files, iets om een hekel voor aan te kweken.
    Honger trouwens ook. 😉


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: