Gepost door: pharailde | mei 14, 2008

Moederdag

De chronologie van deze post kan enigszins verwarrend zijn: moederdag viel natuurlijk vorige zondag, maar door de feestelijkheden en de nasleep ervan was het er nog niet van gekomen om erover te schrijven. Maar bovendien werd het moederdagmoment hier ten huize niet op zondag, maar op de vrijdag ervoor reeds gevierd omdat dochter E. haar cadeautjes dan al wou geven. Ik vond dat niet zo’n slecht idee, gezien dus die feestelijkheden. Het was ook weer een soort afscheidsmoment: de laatste moederdag met schattige zelfgeknutselde werkjes waarin ze heel hun hart en ziel en liefde gelegd hebben (en waarmee je eigenlijk niet zoveel kan aanvangen – shttt, niet voortvertellen – behalve ze uiteraard met evenveel liefde in ontvangst nemen). Ze had drie pakjes voor mij. Het eerste is een beetje de mist ingegaan (lees, op de composthoop terechtgekomen): ze hadden in de klas met cornflakes een soort chocoladechips gemaakt, maar die waren echt niet lekker (shttt, ook niet voortvertellen). Gelukkig deelde zij mijn mening en werd er geen kinderhart gebroken toen ik voorstelde om ze toch maar weg te doen (en ja, indien ik een vermoeden in de andere richting had, zou ik dat natuurlijk nooit gedaan hebben, zo harteloos ben ik nu ook weer niet). Vervolgens bedacht ze me met een zelfversierde bloempot met zonnebloemzaadjes (die inmiddels uitgekomen zijn) en een rolletje zelfgemaakt ‘perkament’ met een prachtige tekst over haar mama die ik nooit kwijt wil, vandaar dat ik hem hier ‘vereeuwig’:

Het is bij hen op school de traditie dat de kinderen de gedichtjes voor bv. moederdag en vaderdag, of ook de nieuwjaarsbrieven, volledig zelf maken, en dat levert dikwijls verbazende resultaten en ontroerende momenten op.
Daarnaast werd ik verwend met een flesje lavendelgeur (mmmm), een kruidenvijzel met stamper, en een doosje cd’s met de volledige reeks pianosonates van een van mijn lievelingscomponisten, Ludwig van Beethoven (voor de geïnteresseerden, met Friedrich Gulda aan de piano). Vele uren muziekgenot dus.

En terwijl we toch aan het vereeuwigen zijn, bewaar ik hier als toemaatje nog de tekst van het versje dat zoon J. enkele jaren geleden voor zijn mama schreef:

    mijn mama,
    mijn mama is de godin van de liefde
    mijn mama is de godin van de vriendschap
    mijn mama is de godin van de kinderen
    mijn mama is de godin van de rozé
    mijn mama is de godin van het werk
    maar mijn mama is vooral mijn godin
    (zoon J., moederdag 2001)
Advertenties

Responses

  1. Schoon!
    Die bloempot is blijkbaar een klassieker, ik heb hem ook mogen ontvangen van de jongste.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: