Gepost door: pharailde | april 8, 2008

Dardennen (3)

Wat voorafging leest u hier.

Zondagochtend. Gelukkig geen maagproblemen meer. Ik kijk met een lodderig oog door het raam en ben meteen klaarwakker. Het sneeuwt en alles ligt onder een dun laagje poedersuiker. Ik herinner me wel vaag de afgelopen dagen een weerbericht gehoord te hebben, maar het is niet de eerste keer dat mijn hersenen dat niet echt registreren.

Poedersuiker op de omgeving

Na het ontbijt, tijd om in te pakken en uit te checken, dus te betalen. Ongelooflijk wat een hap uit het gezinsbudget zo’n uitstapje met z’n zessen neemt. En dan gaat het nog maar over een luttele drie dagen en doen we echt niet zot of luxueus.

Vandaag laten we ons niet tegenhouden door de weergoden en we rijden ditmaal wel richting wildpark in La Roche. Er zijn amper andere bezoekers. Wie gaat er nu ook bij zulk weer in het bos lopen? Wij dus. En ik geniet ervan. Het park is niet heel groot en ligt in de bossen op de hoogten boven de stad. Er worden vooral dieren gehouden die in de natuur ook grotendeels in het bos leven: verschillende soorten herten, everzwijnen, wolven, wasberen, uilen, een wilde kat en zelfs een lynx (die ons zeer doet denken aan onze eigen Tornado). De neerdwarrelende sneeuwvlokken geven de wandeling een heel bijzondere sfeer: ik hou van vallende sneeuw, het is aangenamer dan regen, het maakt alles stil, wat nog versterkt wordt doordat er weinig bezoekers zijn, en er zijn de dieren. Vooral de roofdieren. Daar kan ik uren naar kijken en ik verbaas mijzelf er nog altijd over dat ik als kind zo bang was van wolven: nachtmerries heb ik gehad en hoe dikwijls lag ik niet verlamd in mijn bed omdat ik ervan overtuigd was dat er een wolf onder zat, laat staan dat ik ook maar durfde een arm of been uit ben te laten bungelen. Onvoorstelbaar gewoon.

Wolf  Lynx Iets hertachtigs 

Uil \'Oscar\' de wasbeer

 

Inmiddels is het middag geworden en zijn we toch wel nat en verkleumd. We gaan iets drinken in het cafetaria en we besluiten dat we eigenlijk evengoed daar iets kunnen eten. Het haardvuur doet meer dan deugd. Als laatste activiteit rijden we naar Parc Chlorophylle, een educatief park rond alles wat met bossen te maken heeft, zoals diverse vormen van leven boven, in en onder de grond, plantengroei, bomen, dieren, waterhuishouding, bosbouw. Het is een relatief nieuw park en dat is er nog aan te zien, het ziet er nog allemaal erg ‘aangelegd’ uit, maar het is interessant, zeker ook voor kinderen. Ook nu geniet ik van het feit dat er amper bezoekers zijn en dus van de stilte. Ik kan mij voorstellen dat die ver te zoeken is als er enkele klassen tegelijk op bezoek zijn. Af en toe sneeuwt het nog.

Bos    Sneeuw   Uitkijktoren 

Veel te gauw is het echter tijd om afscheid te nemen en weer huiswaarts te keren, vooral als we op een deftig uur thuis willen zijn, want ’s anderendaags is de vakantie onherroepelijk voorbij en lonkt voor de schoolgaande jeugd het derde trimester. Naarmate we Marche-en-Famenne weer naderen, merk ik op dat daar geen sneeuw ligt. En hoe verder we naar het westen rijden, hoe meer de groene sluier over de natuur opvalt. In de buurt waar we verbleven was de natuur immers nog grotendeels in wintertooi, op hier en daar een bottende boom na. Maar inmiddels hebben we toch genoeg winter gehad.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: