Gepost door: pharailde | april 1, 2008

Podiumbeest

Bon, ik weet niet of het een 1-aprilgrap van WordPress is of zo, maar het concept van het artikel waaraan ik gisteren begonnen was, maar niet meer voltooid kreeg, is helemaal weg, foetsie, gone. De titel is er nog, en de categorieën, maar het tekstveld is helemaal blanco. Maagdelijk wit. Dit zijn toch wel grappen waar ik niet echt vrolijker van word. Maar gebeurd is gebeurd, dus even proberen reconstrueren wat ik wou schrijven.

Podiumbeest dus. Een liedje waar ik zaterdagavond met plezier naar geluisterd heb. Ik weet niet of dit de eigenlijke titel van het lied is, maar het woord kwam er wel regelmatig in voor. En ik genoot ervan want het was een van de vele liedjes die werden gezongen en gedanst door dochters M. en E., samen met een hele bende andere jonge en uitgelaten podiumbeesten.

Dansen, zingen en acteren. Mijn dochters zijn er dol op (hoewel op acteren iets minder). Gelukkig kunnen zij zich op dat vlak elke zaterdagnamiddag uitleven in de Backstage bij vzw Kamer 58 (voor wie daarmee vertrouwd is, het vroegere theater Neon). Dochter M. doet dit reeds het vijfde jaar, dochter E. het tweede (zoon S.W. heeft dit ook twee jaar gedaan maar heeft afgehaakt, zoals hij jammer genoeg wel meer doet). Elk jaar brengt de oudste groep tijdens de Gentse Feesten een totaalspektakel voor uitverkochte zalen. Zo schitterde dochter M. vorig jaar in Once upon a crime. A musical fairytale.

Maar om iedereen, tot en met de kleutertjes, het plezier van een optreden te laten meebeleven, wordt tijdens de paasvakantie Looney Tunes georganiseerd, een soort open les waarbij ze nu eens voor de ouders en de familie het beste van zichzelf geven. En ik kan daar dus zo van genieten he, van die optredens. Akkoord, ik hoor niet alle muziek even graag, en soms stel ik me wel eens vragen waarom ze een bepaald liedje door juist dat meisje laten zingen (of waarom ze dat meisje geen ander lied laten zingen), en de geluidstechniek is niet altijd goed geregeld (het is soms zo verschrikkelijk jammer dat die gasten alles geven maar dat je hen amper hoort zingen omdat de muziek te overheersend is) maar het enthousiasme en het plezier dat bij al die jongeren afstraalt, geven mij elke keer weer een energiestoot. Ik kan daar echt mijn batterijen opladen. En mijn muziekkennis (die eerlijk gezegd niet al te fameus is) uitbreiden: het gebeurt regelmatig dat ik ergens een liedje hoor, dat ik dan herken als “ah ja, ze hebben dat bij Neon gespeeld”, ook al ken ik dan nog altijd de titel en de uitvoerders niet hoor. En bovenal word je onmiddellijk getransformeerd in een fiere, trotse moeder als je zo ziet dat je dochters toch wel talent hebben om het podiumbeest uit te hangen.

Ik kijk al uit naar de Gentse Feesten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: