Gepost door: pharailde | maart 26, 2008

[wijvenweek] – Jacht en visvangst (nog shoppen)

ww_logo_120x1201.gif (Ik was gisteravond nog aan deze post begonnen met de bedoeling om die onmiddellijk te publiceren, maar het werd toch te laat, en vandaag is het al druk geweest, vandaar dus nu nog een berichtje over het onderwerp van gisteren).

Ik wou dus eigenlijk ook nog iets vertellen over die andere manier van shoppen, over onze wekelijkse jacht en visvangst, zoals wij dat hier ten huize plachten te noemen, zijnde onze ‘gulle’ bijdrage aan de jaarlijkse omzet van de Colruyt. Vele jaren deden wij dat op zaterdag, maar door omstandigheden is dat eerst af en toe, en later definitief verhuisd naar vrijdagavond. Ten eerste bleek er toen veel minder volk te zijn dan op zaterdag (dat was toen, nu is het soms al even erg geworden), ten tweede zijn we op vrijdagavond toch al moe van de werkweek en plannen wij die avond toch nooit veel, maar er komt vooral heel wat tijd vrij op zaterdag. Want die boodschappen doen, dat slorpt toch heel wat tijd op: het winkelen zelf (en voor een gezin met vier tieners is dat keer op keer een bomvolle kar), het aanschuiven aan de kassa, het inladen in de auto, het uitladen thuis, en het uiteindelijke opbergen in de rekken en de kasten. We zijn er algauw enkele uren zoet mee.

Over het algemeen zijn wij bijzonder tevreden over onze huiswinkel, anders zouden we er natuurlijk niet blijven gaan: het is vlakbij (oh ironie, op ons terras kijken wij uit op de parking, maar helaas moeten we er telkens met de auto naartoe, 24 liter melk en 12 liter water, om maar iets te noemen, laten zich niet zo gemakkelijk met de fiets vervoeren), het is zeer basic, dwz geen ‘sfeermuziek’ en ‘prettige verlichting’ om het winkelen aangenaam te maken , en het aanbod is relatief beperkt (het is pas als ik per toeval in een Carrefour of zo beland, dat ik merk hoeveeeeeeel soorten pakweg yoghurtjes er bestaan).

Maar ik hou helemaal niet van hun promotiesysteem. Alle veertien dagen valt er een grote enveloppe in de bus, met allerlei folderkes in, waarin dan telkens tientallen bonnen zitten, meestal van producten die ik toch niet koop. Ja, natuurlijk zitten er soms bonnen in die ik kan gebruiken (liefst van waspoeder dat ik net de week ervoor gekocht had omdat ik er dringend nodig had), maar eigenlijk vind ik dat een absurd systeem. Er kruipt behoorlijk wat tijd in om dat allemaal na te kijken en uit te scheuren, en dat scheuren lukt dan ook maar half, ik bedoel, dan wordt het echt scheuren want natuurlijk is net aan de bonnen die je nodig hebt de perforatie maar half en tot overmaat van ramp is net dan de schaar zoek. Bovendien vind ik dat een grandioze verspilling: als ik zie hoeveel papier, het mag dan nog gerecycleerd zijn, er daardoor wekelijks in de papierbak terechtkomt, vind ik dat toch wel zonde. Ze kunnen die promoties toch ook gewoon in de winkel zelf afficheren, dat is veel tijd, moeite en geld gespaard, én is beter voor het milieu. Maar misschien ben ik ook geen echte Vlaming: die houdt naar het schijnt van bonnetjes knippen.

En als u me nu wil excuseren. De postbode is geweest en ik moet bonnetjes gaan uitscheuren (en nog eens gaan nadenken wat ik ga schrijven over het volgende thema van wijvenweek: mannen).

Advertenties

Responses

  1. […] Avonds hadden we bezoek en daarvoor moesten we eerst nog naar de Colruyt (om dan meteen ook onze wekelijkse boodschappen in te slaan). Tussen haakjes, dat Colruytbezoek, dat bleek pas een ramp. We hebben het geweten […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: