Meeting

Het liep al naar twee uur in de ochtend (het holst van de nacht dus) toen we afscheid namen. Zeer tegen onze zin, want het was supergezellig en we waren nog lang niet uitverteld. Maar het verstand moet soms sterker zijn dan het gevoel, en we hadden nog een uur te rijden, en we moesten toch nog een beetje slapen want het was nog geen vakantie, integendeel, en ik wou die zondag ook nog een en ander doen, en onze gastvrouw en -heer en hun logées wilden wellicht ook hun bed opzoeken.

Anderzijds, alle ‘geen zin’ ten spijt, we hadden er al een half etmaal aan gezelligheid op zitten. Zapnimf en haar Moose hebben zich alweer de moeite getroost om hun huis en tuin open te stellen om een hele hoop bekend en onbekend volk met een hoek af (lees: bloggers) bijeen te brengen. De vorige keer, nu bijna 3 jaar geleden (sorry, ben te lui om die link te gaan zoeken, te weinig geslapen ook, de vorige nacht), waren we er voor het eerst bij. Jaja, toen namen wij die sprong in het duister om op bezoek te gaan bij allemaal onbekende mensen, jawel wij, eerder verlegen mensen die niet zo goed functioneren in groep. Maar we dachten: “wat hebben we te verliezen?”, in het slechtste geval gaan we gewoon naar huis. Maar ziet, het was leuk, en we hebben er enkele mooie vriendschappen aan overgehouden. Vriendschappen die gisteren bevestigd werden, naast de kennismaking met ons onbekende maar fijne mensen. Wie zei ook weer dat het internet de persoonlijke contacten tenietdoet en de isolatie van mensen in de hand werkt?

Een volledig relaas van de dag leest u ongetwijfeld elders (en de links zal u zelf moeten zoeken – interactief internet, weetwel). Er was zon, maar ook regen (veel regen), maar met paraplu’s, parasols, carports, reuzenkampvuur, e.d.m. lieten we dit niet aan ons hart komen. We gingen uit wandelen in het bos en langs de hei, we zaten rond de tafel en rond het vuur, en kletsten tot een gat in de nacht, we dronken veel te veel wijn (allez, hier spreek ik voor mezelf) en prezen elkaar met het meegebrachte lekkers. Op zulke momenten vind ik het jammer dat we niet groter wonen, met vooral een immense tuin, dan mochten jullie allemaal bij ons komen (enfin, onze deur staat voor iedereen open, maar dan wel liefst niet allemaal tegelijk)

Zap en Moose, nog eens heel erg bedankt voor jullie gastvrijheid en jullie warmte (en al bij al had het toch ook één voordeel: je huis geraakte gekuist – *duikt rap weg*)

About these ads