Ruim een half jaar nadat dochter M. haar rijbewijs haalde, doet de L op onze auto (die er eigenlijk nooit af geraakt is) weer dienst.

Jawel, zoon S.W. is deze week geslaagd voor zijn theoretisch examen (de tweede poging, en bijna opnieuw gestruikeld over vragen omtrent chemische processen van benzine, en iets over berekeningen van parkeerafstand tot de hoek van een straat, afhankelijk van de hoogte van je auto, dacht ik), is – tot mijn verbazing – binnen de twee dagen zijn voorlopig rijbewijs gaan afhalen, en stond vanochtend te popelen of zijn papa aub please ergens een gaatje vond voor die allereerste keer achter het stuur.

Zodoende heeft hij vandaag dus ook zijn allereerste rijles gekregen. Om te beginnen nog oefenen om niet altijd stil te vallen (en toegegeven, dat ligt ook een groot deel aan de auto zelf – wederhelft E. moest er ook aan wennen toen we hem pas hadden).
Zodoende hangt er nu een nieuw logboek aan de koelkast om tijdstip, duur en plaats van misdaad bij te houden.
Zodoende is dit weer een bewijs dat onze kinderen groot worden.