Terwijl ik dit schrijf, ben ik aan het genieten van het vioolconcerto van Johannes Brahms (een van mijn lievelingsconcerto’s, naast dat van van Beethoven natuurlijk, en dat van Tsjaikovski, en van Bruch, en van Mozart en van …), gespeeld door een van de kandidaten van de Koningin Elisabethwedstrijd. Gelukkig is er nog de radio, want op tv kunnen we niet kijken natuurlijk (wegens geen tv, geen kabeldistributie en vooral wegens Canvas die dat sinds jaren niet meer rechtstreeks uitzendt – foei!). De Belgische kandidaat hoorden we eerder op de avond met het concerto van Paganini (dat was ik hoger nog vergeten te vermelden), en het panel was bijzonder lovend over hem. Trouwens, over dat panel: een van de voordelen van Klara vond ik steeds dat het een panel was zonder Fred Brouwers, en wie hoorde ik vanavond als eerste praten? Juist, ja. Blijkbaar is hij verhuisd van tv naar radio. Maar dit terzijde. Ik vind dat panel ook altijd iets speciaals: het is zodanig gespecialiseerd dat het grappig wordt en we er toch altijd blijven naar luisteren.

Het verplichte werk evenwel heeft mij eigenijk nog nooit kunnen boeien, mijn hersenen vatten dat niet, ik heb liever melodieuzere dingen.
Bij vorige edities had ik mij ook al lang beziggehouden met opzoekwerk over de kandidaten, en vooral wat ze gingen spelen (want vanavond had ik geluk dat het twee concerto’s waren die ik graag hoor, soms is het anders), maar nu is dat er nog niet van gekomen. Ik ken zelfs hun naam niet eens.

Het luisteren naar de Elisabethwedstrijd roept herinneringen op aan een vroegere editie voor viool, lang geleden, toen dochter E. nog een kleutertje was, en bij mij in de zetel kroop om samen te genieten van de vioolklanken. Toen besliste ze dat ze later viool ging leren, wat ze ook gedaan heeft. Jammer genoeg is ze daar vorig jaar mee gestopt, spijtig dus, want eigenlijk had ze best wel talent.

—-

Nog even iets anders: onze tv-soap.
Vanochtend is de technicus van de winkel langs geweest. Volgens hem lag het enkel aan de dvd-speler die ergens niet accordeerde met de tv. Hij moet dan een en ander veranderd hebben (vraag me geen details want ik was op het werk) om zijn stelling te staven, maar toen viel de tv prompt uit. Om een lang verhaal kort te maken: hij moest toch toegeven dat het aan het toestel zelf lag (dat hadden wij al lang door) en nu moet er een technicus van de firma komen, want ze kunnen ons geen ander toestel geven want er zijn er geen meer in voorraad en ze zijn besteld maar ze hebben geen idee wanneer ze zullen geleverd worden.
Wordt ongetwijfeld vervolgd.