Waarom, o waarom, voelt een mens zich zo veel beter als alles rondom hem proper ende netjes ligt? En waarom, o waarom, moeten we daar zo veel van onze kostbare tijd ende energie insteken om o zo kortstondig van dit voldane gevoel te kunnen genieten. Tijd waarin we bij manier van spreken een half boek kunnen uitlezen, zeven artikels schrijven, de krant lezen, naar een tentoonstelling gaan, een film en twee series bekijken, een strandwandeling maken of gewoon genieten van nietsdoen.
Maar! Inmiddels heb ik dan toch, in het zweet mijns aanschijns (letterlijk te nemen) en al hoestend en proestend, gisteren en vandaag (ik had vrijaf genomen) o.m.:
- de ramen gepoetst (ik ben dan altijd verbaasd dat alles er zo glashelder uitziet)
- de oven schoongemaakt (ik moet toch een beetje een goede indruk geven als al dat vreemd volk zondag zich in mijn keuken behulpzaam wil maken)
- het terras geschrobd (compleet tijdverlies, grrr, de plekken bleken na het opdrogen behoorlijk hardnekkig te zijn, het is alleen wat opgefrist - zal moeten volstaan voor zondag, neh)
- de badkamer grotendeels ontdaan van stof en vuil (dat gebeurt wel veel frequenter maar was ook weer dringend nodig)
Ook de boodschappen zijn grotendeels gedaan.
En, lieve stads- en streekgenoot, ik wil hierbij een oproep doen. Ik waardeer het, echt waar, ten zeerste dat jullie mijn zelfvertrouwen willen opkrikken en mij het gevoel geven dat ik erbij hoor, door samen met ons boodschappen te doen, maar dat hoeft echt niet. Toch niet zo massaal. Een handjevol medemensen volstaat want zo moederziel alleen in de winkel is inderdaad ook maar eenzaam. Maar ziet u, tijdens het moment dat u mij zo massaal wil vergezellen, profiteert u er natuurlijk van om tegelijk ook uw eigen boodschappen te doen, wat ik uiteraard perfect begrijp, maar zo zorgt u er wel voor dat ik morgen helaas terug moet omdat een aantal dingen, die ik toch wel nodig heb voor zondag, voor vandaag uitverkocht waren (en nu hopen dat de vrachtwagen ze vannacht mee heeft).
Ter vergelijking, de kwantiteit van uw aanwezigheid deze ochtend in Ikea was gewoon perfect. Zo is het zalig winkelen en ik was echt vergeten dat dat nog kon. En we hadden dubbel geluk: alles wat we nodig hadden, was zelfs voorradig. Soms is dat wel anders.
Morgen wordt dan, naast de zoektocht naar de niet meer voorradige ingrediënten, een dagje bronselen in de keuken om al zoveel mogelijk voorbereidend werk te doen, en dan zijn we er klaar voor (hoop ik toch). Klaar voor de gasten op ons allerlaatste communiefeest.
Maar eerst nog even ontspannen met het optreden van Henk Ryckaert morgenavond. We gaan er zelfs een gezinsuitstap van maken.
Geplaatst in wijvenzaken
