Het is hier de laatste tijd weer huisje weltevree.

Vorige week zat dochter M. de hele week thuis met een keelontsteking om u tegen te zeggen. Mijnheer doktoor werd helemaal euforisch bij het zien van zoveel mooi studiemateriaal (euh ja, onze huisarts kan niet bepaald omschreven worden als een doorsneedokter). Zij is nu weer genezen en vertrok vanmorgen gezwind naar de les. Hoewel. Sinds enkele weken heeft ze te kampen met een ernstig ijzertekort. Om velerlei redenen niet praktisch.

En deze ochtend kwam zoon S.W. als een zielig hoopje ellende beneden. Buikpijn. Blijkbaar heeft hij zeer gevoelige darmen, die met de regelmaat van de klok problemen geven. Helaas heeft hij dan veel te veel pijn om normaal te kunnen functioneren en nog meer helaas bestaan er niet echt medicijnen tegen. De enige remedie is opletten met wat hij eet en veel rusten. Nog meer meer helaas duurt dat altijd vrij lang eer hij genezen is, wat wil zeggen dat hij weer enige tijd niet naar school kan, met alle gevolgen van dien. En nog meer meer meer helaas wil dat ook zeggen dat we daarvoor alleen maar naar mijnheer doktoor moeten om een briefje voor school te schrijven.

Een ‘geluk’ bij een ongeluk is dat ik morgenavond zelf ook naar mijnheer doktoor moet. Zo kan ik een en ander combineren.